ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(562 -506 ق)، مورخ، حافظ، محدث، فقیه، نسابه و مفسر شافعى. در مرو متولد شد. در چهار سالگى پدرش او را در محضر عبدالغفار شیرویى و عبید قشیرى و سهل سبعى حاضر كرد. او به اشاره‏ى پدرش از ابومنصور محمد كراعى و محمد دقاق حدیث شنید. هنوز كودك بود كه پدر را از دست داد و عمو و دیگر خویشان كفالت او را بر عهده گرفتند و او را از همان نوجوانى علاقه‏مند به علم و دانش نمودند. در 530 ق به نیشابور سفر كرد و براى طلب علم و استماع حدیث به شرق و غرب و شمال و جنوب عالم سفر كرد و با علما و محدثین بسیارى ملاقات نمود. شمار مشایخ او را بالغ بر چهار هزار تن دانسته‏اند كه در «سیر النبلاء» و دیگر كتب رجال نام شهرهایى كه وى بدان سفر كرده و مشایخ معروفى كه ملاقات كرده، آمده است. از وى تصانیف نیكوى بسیارى بجاى ماند كه از آن جمله‏اند: «تذییل تاریخ بغداد»، در پانزده مجلد؛ «تاریخ مرو» یا «تاریخ المراوزه»، متجاوز از بیست مجلد؛ «الانساب» حدود هشت مجلد؛ «طراز الذهب فى ادب الطلب»؛ «معجم البلدان»؛ «الاسفار عن الاسفار»؛ «الاملاء و الاستملاء»؛ «التذكره و التبصره»؛ «الدعوات»؛ «سلوه الاحباب و رحمه الاصحاب»؛ «التحبیر فى المعجم الكبیر»؛ «الامالى»؛ «وفیات المتاخرین» یا «تاریخ الوفاه، للمتاخرین من الرواه»؛ «الادب و استعمال الحسب»؛ «المناسك»؛ «فضل یس»؛ «الرسائل و الوسائل»؛ «تبین معادن المعانى»، در لطائف قرآن كریم.[1] (ع. منسوب به سمعان، بطنى از تمیم) ابوسعید عبدالكریم بن محمد بن منصور تمیمى مروزى شافعى فقیه و مورخ و حافظ حدیث (و. 562 ه.ق./ 1113 م.- ف. 562 ه.ق./ 1167 م.). وى به شهرهاى دور سفر و با علما و محدثان ملاقات كرد و از آنان علم آموخت و گروهى نیز از او كسب علم كردند. از اوست: كتاب الانساب، كتاب تذییل تاریخ بغداد، تاریخ مرو، فضائل الصحابة معجم المشایخ، تاریخ الاوفاة للمتأخرین من الرواة الامالى، التحبیر فى المعجم الكبیر.